Książka NoSQL. Kompendium wiedzy

Recenzja książki „NoSQL. Kompendium wiedzy” plus koncepcja e-commerce na NoSQL

W ramach poszerzania wiedzy i przygotowania się do kolejnych spotkań e-point’owej Gildii Software Craftsmanship wybrałem do przeczytania książkę NoSQL. Kompendium wiedzy napisaną przez Pramod J. Sadalage’a i Martina Fowlera w 2013 roku.

Książka jest dobrze napisana i wystarczająco dobrze przetłumaczona na polski (chociaż próby lokalizacji przykładów danych i kodu są nieco dziwne i zawierają drobne błędy).

Celem książki jest wprowadzenie w tematykę baz NoSQL, wytłumaczenie przyczyn powstania, podstawowych kategorii i pokazanie która kategoria do jakich zagadnień się nadaje. Kierowana jest do osób bez doświadczenia i napisana przystępnym językiem, więc nadaje się zarówno dla studentów informatyki jak i osób z branży „dokształcających się” (jak ja). Jej przeczytanie pozwoli na ogólną orientacje i zrozumienie podstawowych elementów teorii, a także rozróżnianie przykładowych implementacji OpenSource i komercyjnych znanych na rynku. Pokrótce opisane zostały przykładowe implementacje OpenSource (Riak, MongoDB, Cassandra, Neo4J) z modelem danych, konfiguracją klastra i podstawowymi zapytaniami.

Książka jest relatywnie niedługa (168 stron), więc siłą rzeczy opisy poszczególnych baz są bardzo uproszczone i mają na celu pokazanie różnic, a nie są wyczerpującą dokumentacją, tej trzeba szukać w kolejnych bardziej szczegółowych pozycjach.

Koncepcja e-commerce na NoSQL

Mi najbardziej spodobał się rozdział „Poliglotyczne wykorzystanie magazynu danych” opisujący jak jedną aplikacje e-commerce (sklep internetowy) zdekomponować aby nie trzymać wszystkich danych w jednej bazie relacyjnej (jak robiliśmy przez lata) tylko poszczególne obszary wydzielić do źródeł NoSQL. Sądzę że ten przykład doskonale tłumaczy ideę tego typu podejścia i postanowiłem rozwinąć ją o jeszcze jeden element (SOLR – wspominany w książce, ale nieuwzględniony w oryginalnym schemacie).

Pomysł jest następujący:

e-commerce na NoSQL

e-commerce na NoSQL

  1. Informacje o produktach (PIM – ang. Product Information Management) trzymamy w bazie dokumentów SOLR umożliwiającej wyszukiwanie pełnotekstowe oraz w oparciu o atrybuty (tzw. facety) powszechnie używane w sklepach internetowych. SOLR (czy podobny Elastic Search) i tak niemal zawsze towarzyszy bazie SQL z której importuje się dane (indeksuje) ale w zasadzie można byłoby z tego zrezygnować i pozostawić tylko taką bazę.
  2. Treści stron (CMS – ang. Content Management System) oraz złożone zamówienia można trzymać w bazie dokumentowej MongoDB. Mapowanie hierarchii layoutu i komponentów stron na relacje w bazie SQL jest przekleństwem architektów, za to dokument bez schematu idealnie pasuje do rozwiązania tego problemu. Podobnie z zamówieniami historycznymi – najczęściej w systemie e-commerce służą one wyłącznie do wyświetlania dla zalogowanego użytkownika, więc jest to określony agregat. Bardziej skomplikowane obliczenia, np. jaki produkt jest najczęściej zamawiany i tak robione są w zewnętrznych dedykowanych systemach analitycznych.
  3. Rekomendacje produktów typu „inni użytkownicy zamówili też…” robione są najczęściej przez dedykowane systemy, ale jeżeli już miałaby to robić nasza aplikacja, to może rozsądniejsze byłoby zastosowanie bazy grafowej, jak Neo4J.
  4. Zawartość koszyka i inne elementy sesji użytkownika, których nie możemy trzymać wyłącznie w pamięci, najlepiej umieścić w prostej bazie danych klucz-wartość, jak np. Redis, jako wielki, szybki i trwały cache.
  5. Informacje o zdarzeniach (zachowaniach) użytkowników, jak przeglądanie kategorii czy produktu, dodanie do koszyka, wybór opcji dostawy czy płatności, oraz ostatecznie złożenie zamówienia, mogłyby być umieszczane w bazie „rodziny kolumn” jak Cassandra.
  6. Pozostałe dane, jak ceny, stany magazynowe i podstawowe dane klientów mogłyby zostać w klasycznej relacyjnej bazie danych, np. PostgreSQL.

Taki katalog źródeł danych jest oczywiście nieakceptowalny w „tanich” wdrożeniach, jednak przy dużych, gdzie ilość danych i skalowalność odgrywa istotną rolę, jest już warto rozważenia. Jeszcze kilka lat temu zarządzanie tak dużą infrastrukturą (każdy z zaznaczonych wyżej elementów powinien składać się z 3-5 węzłów) byłoby przekleństwem każdego administratora. Ale obecnie, przy popularyzacji konteneryzacji (Docker) i automatyzacji konfiguracji i deploymentu wydaje się być możliwe do realizacji.

Przykład jest czysto teoretyczny ale wydaje mi się że dobrze oddaje koncepcję baz NoSQL prezentowaną w książce: dla każdego typu zagadnienia trzeba znaleźć najlepiej pasujący magazyn danych.

Podsumowanie

Reasumując, książkę polecam wszystkim nie mającym wcześniej kontaktu z bazami NoSQL lub chcącymi uporządkować sobie wybiórczą wiedzę w tym temacie.

O autorze

Marek Berkan Marek Berkan: programista, motocyklista, żeglarz, eks-wspinacz, zamiłowany turysta. Witryny: , , .

Share Button

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *